Symbool van onsterfelijkheid: de prachtige lariks. Boom van licht en kleuren. Honingboom.     

Bent u bekend met de lariks?

Je hebt het natuurlijk al gezien...

In het middengebergte siert hij de noordhellingen, terwijl hij hogerop aan beide kanten te vinden is. In de zomer zou je hem gemakkelijk kunnen verwarren met zijn verwanten, de andere naaldbomen, zoals sparren of dennen. Net als zij groeit hij graag hoog en slank, in groepen, dicht op elkaar. Maar hij gedijt ook goed in arme grond, droge lucht en de intense zon van grote hoogte.

Kom dichterbij en je kunt deze naaldboom leren kennen in lariksbossen, maar je vindt hem ook verspreid, soms solitair, gedrongen en kronkelig, blootgesteld aan alle winden, in vijandige omgevingen zoals rotswanden, puinhellingen en alluviale vlakten. Het is een "pionierboom", omdat de zaden ervan aanleiding geven tot toekomstige bossen wanneer ze op een bodem vallen die geschikt is voor de ontwikkeling ervan, zoals alpenweiden of zelfs armere grondsoorten. 

De boom past zich aan alle grondsoorten aan. Op een steile helling oefent de dikke sneeuwlaag in de winter druk uit op de voet van de stam. Naarmate de winters vorderen, buigt de stam en groeit opmerkelijk uit tot een haakvorm, om uiteindelijk een verticale positie te bereiken.

Kom dichterbij en bekijk deze elegante conifeer met zijn kegelvorm, hangende takken en lichte, zachte bladeren. Zijn rechte stam, met zijn grijs-roodbruine bast, eerst glad en dan weer gegroefd, reikt naar de hemel.

De lariks groeit langzaam (20 jaar om 4 meter hoog te worden) en kan wel 40 meter hoog worden. Hij kan 600 jaar oud worden. De oudste lariks van Europa groeide in Zwitserland en draagt ​​de naam Bala 20. Deze is tussen de 850 en 1000 jaar oud, heeft een omtrek van 9,10 meter en is 30 meter hoog! En de kleinste lariks groeide in het Pelvoux-massief op een hoogte van 2800 meter en is niet meer dan 30 centimeter hoog!

De naalden van de lariks prikken niet. Raak ze aan. Je zult verbaasd zijn. Ze zijn licht en heel zacht. Afhankelijk van het seizoen veranderen ze van kleur, van het aanvankelijke lichtgroen van de lente, naar het geel van de zomer, en vervolgens naar het oranje van de herfst. Het lariksbos biedt dan een onvergetelijk, levendig schouwspel.

De lariks is de enige naaldboom die zijn naalden verliest.

In de winter is de boom kaal. Het bos ziet er dood uit. De lariks is de enige bladverliezende naaldboom. Hij is zeer goed bestand tegen kou omdat zijn zeer dikke bast ondoordringbaar is voor vorst.

In de lente komt het leven weer tot leven en is het opnieuw een kleurenfestijn. De kleine gele mannelijke bloemen produceren stuifmeel dat, dankzij de wind, de felroze vrouwelijke kegels bevrucht. Ook de lichtgroene naalden groeien. In de zomer kleuren de vrouwelijke kegels bruin en ontwikkelen ze schubben.

De schubben drogen uit, openen zich en laten de kleine gevleugelde zaadjes los, die door de wind worden meegevoerd en verspreid, waar spoedig nieuwe lariksen zullen groeien.

Het wordt ook wel de "boom van het licht" genoemd. Omdat de zon door de lichte naalden schijnt. Een lariks is nooit donker. De grond, rijk aan humus van gevallen naalden, maakt de groei van vele planten en bloemen mogelijk: bosgeraniums, bosbessen enz., terwijl mezen, vinken, boomkruipers enz. nestelen en tjirpen in het hoge bladerdak.

Maak een wandeling tussen de lariksen. Ze zullen hun kracht aan je overbrengen en je zult hun pracht en hun rustgevende en verkwikkende aanwezigheid nooit vergeten.

De veerkracht ervan.

Deze bijzondere boom heeft echter wel een vijand: de rups van een kleine mot, de lariksbladwesp, die de jonge lariksen verwoest door de basis van de naalden op te eten. In slechts enkele dagen is het bos uitgedroogd, alsof het winter is. Het is een hartverscheurende aanblik. Maar de robuuste lariks weerstaat de aanvallen en sterft niet. Hij hervat zijn natuurlijke cyclus en wordt weer groen. Een toonbeeld van veerkracht!

De middelen ervan.

De onverwachte meevaller van Briançon. De lariks (etymologisch "honingboom") dankt zijn naam aan het sap dat ervan met honing werd vergeleken. Dit sap bestaat uit druppels suikerhoudende vloeistof die stollen bij blootstelling aan de lucht en wordt afgescheiden door de naalden van de lariks. Het is zeer geliefd bij mieren en andere honingminnende insecten.

Maar het wordt ook al lange tijd gebruikt in de traditionele geneeskunde vanwege geneeskrachtige eigenschappen die we momenteel proberen te achterhalen.

Lariksbloemen worden gebruikt bij de vervaardiging van "Bachbloemen", waarbij de eigenschappen van de boom, kracht en weerstand, worden weerspiegeld om emoties te reguleren en zelfvertrouwen te geven.

 Aangezien je nieuwsgierig bent en een zoetekauw, zul je de streek niet verlaten zonder de heerlijke en originele jam, likeuren en gekookte producten van lariksbloemen te hebben geproefd, zoals het verrukkelijke lariksbloemensorbet.

Hars Deze Venetiaanse terpentijn, gewonnen door gaten in de boomstammen te boren, wordt gebruikt voor de productie van duurzame vernissen en verfverdunners. Deze terpentijn was al bekend in de 15e eeuw en werd gebruikt door de Vlaamse schilder Van Eyck.

Het wordt ook in de farmacie gebruikt vanwege de antiseptische eigenschappen.

Het wordt ook wel de "boom van het licht" genoemd.

Een edel hout

Het heeft alle eigenschappen van een uitzonderlijk houtsoort dat nooit rot.

Het hoge harsgehalte maakt het zeer bestand tegen droogte en extreme kou. Het sterke, duurzame en rotbestendige hout wordt gebruikt voor de constructie van raamwerken, waaronder scheepsconstructies, binnen- en buitenschrijnwerk, dakpannen, meubelmakerij, parketvloeren, enz.